Voeding geven zonder de normale start

Kolven in plaats van voeden. Urenlang, dag en nacht, aan een apparaat gekoppeld zijn in plaats van aan je kindje. Dat is zwaar, fysiek en emotioneel: en het wordt zelden erkend als wat het is: een vorm van moederschap, ook al ziet het er niet uit zoals het “hoort.” Sondevoeding en het gevoel van afstand. Je melk gaat via een slangetje naar je kindje, soms zonder dat je er zelf bij bent. Dat kan een raar soort verdriet geven: je geeft wel, maar het voelt niet als het geven dat je had verwacht. Schuldgevoel als het niet lukt. Sommige moeders kunnen door de crisis van zwangerschapsvergiftiging, medicatie of stress geen of weinig melk produceren. De druk om borstvoeding te geven, die toch al hoog is voor iedere moeder, wordt bij een NICU-start extra zwaar, precies op het moment dat je al zoveel anders moet verwerken. Het gemis van het “gewone” begin. Huid op huid, je kindje meteen op je borst na de geboorte: dat scenario kreeg je misschien niet. Dat gemis mag er zijn, ook als je uiteindelijk wel met borstvoeding of kolven bent doorgegaan. Wat je ook deed (kolven, sonde, flesvoeding, borstvoeding zodra het kon) je hebt gedaan wat er op dat moment mogelijk was, met een lijf dat al zoveel had doorstaan. Dat verdient erkenning, los van welke voedingsvorm het uiteindelijk werd.

Oefening: erkenning voor wat je wél deed

Schrijf op wat jij, in die eerste periode, hebt gedaan om voor je kindje te zorgen: ook als het niet leek op het plaatje dat je in gedachten had. Kolven om 3 uur ’s nachts. Bij de couveuse zitten terwijl een sonde het werk deed. Volhouden ondanks pijn of weinig melk. Lees het terug. Dit is wat moederschap voor jou in die periode betekende. Het telt, ook zonder het plaatje van het boekje.

  • Gevolgen emotionele nasleep ( klik hier )

Wil je verder?

Zoek je meer herkenning en overzicht over wat er allemaal gebeurt in die eerste, intense periode? Het gratis e-magazine is daarvoor gemaakt: voor jou en voor je kindje.

Binnenkort verschijnt een e-magazine dat je voorbereidt op de ziekenhuisperiode en de eerste weken thuis na zwangerschapsvergiftiging.

Ik help moeders die een zwangerschapsvergiftiging hebben meegemaakt en die nog restklachten ervaren om te stoppen met overleven, zodat zij meer kunnen genieten van zichzelf als vrouw, en als moeder.